با پرامپت عکس نوستالژیک ایرانی به دهه ۵۰ و ۶۰ سفر کنید! بهترین پرامپتهای آماده هوش مصنوعی برای ساخت تصاویر خاطرهانگیز از کوچهها، خانهها و وسایل قدیمی.
حالوهوای دهه ۵۰ و ۶۰ ایران را با هوش مصنوعی زنده کنید؛ پرامپتهای آماده عکس نوستالژیک ایرانی با جزئیات کامل برای ساخت تصاویر قدیمی و دلنشین.
عکس پسرانه دهه ۵۰ کنار دکه روزنامهفروشی:
هویت ظاهری او را دقیقاً همانطور که هست حفظ کن و چهرهاش کاملاً قابلشناسایی باقی بماند. ظاهر مردانه، فرم و ساختار صورت، چشمها، ابروها، بینی، لبها، خط فک، خط رویش مو، موهای صورت در صورت وجود، رنگ طبیعی پوست، سن ظاهری و تناسبات بدن او نباید تغییر کند. چهره او را از نو طراحی نکن و آن را زیباتر، ایدهآلتر یا متفاوت از ظاهر واقعیاش نشان نده.
یک پرتره واقعگرایانه از خیابانی در تهران در اواسط تا اواخر دهه ۱۳۵۰ شمسی خلق کن. او را در کنار یک دکه شلوغ روزنامهفروشی، نزدیک یکی از شعب بانک ملی قرار بده. لباس او شامل یک کت چرمی قهوهای، پیراهن طرحدار با یقه باز، جلیقه بافتنی، شلوار پارچهای راسته و خوشدوخت، کفش چرمی واکسخورده و یک ساعت مچی متناسب با آن دوره باشد. یک کیف دستی چرمی رسمی و ساختارمند نیز همراه داشته باشد و به شکلی طبیعی به آن سوی خیابان نگاه کند.
فضای اطراف باید یک خیابان شلوغ و کاملاً واقعی از تهران در دهه ۱۳۵۰ را تداعی کند. در صحنه یک دکه روزنامهفروشی شلوغ، ساختمانهای تجاری بتنی، سیمهای برق هوایی، تاکسیهای پیکان، یک دستگاه رنو ۵، اتوبوسهای شهری قدیمی و عابران پیاده با پوشش و لباسهای کاملاً متناسب با فضای شهری ایران در دهه ۱۹۷۰ میلادی حضور داشته باشند.
تابلوی بانک باید دقیقاً عبارت «بانک ملی ایران» را نمایش دهد. در قسمت بالای دکه روزنامهفروشی نیز میتوان عبارت دقیق «روزنامه» را قرار داد. هر دو عبارت باید کاملاً صحیح، به صورت راستبهچپ و با تایپوگرافی فارسی اصیل و متناسب با دوره تاریخی تصویر نوشته شوند.
جلد تمام روزنامهها باید آنقدر کوچک و دور باشند که هیچ متن قابلخواندنی روی آنها دیده نشود و هیچ نوشته قابلخواندن دیگری نیز در تصویر ایجاد نشود.
تصویر باید با کیفیت بسیار بالا، کاملاً واضح و شارپ و شبیه یک عکس حرفهای ثبتشده در نور طبیعی روز باشد. بافت طبیعی پوست، جنس و بافت پارچه لباسها، بافت چرم، کفشها و سایر جزئیات باید کاملاً واقعی و طبیعی به نظر برسند.
ابعاد و تناسب خودروها باید با نمونههای واقعی آن دوره مطابقت داشته باشد و ترکیببندی تصویر متعادل و سینمایی باشد. ظاهر کلی تصویر باید حالوهوای محدود و طبیعی فیلمهای رنگی ۳۵ میلیمتری را داشته باشد؛ بهگونهای که حس یک عکس تاریخی واقعی را منتقل کند، اما تصویر کاملاً سالم، واضح، باکیفیت و مانند یک نگاتیو قدیمی باشد که با تجهیزات حرفهای اسکن و حفظ شده است.
تصویر نباید دارای تاری، دانههای شدید فیلم، رنگهای بیش از حد پریده یا محو، خطوخش، پارگی، گوشههای آسیبدیده یا سایر آثار خرابی عکسهای قدیمی باشد. خودروها نباید دفرمه یا غیرواقعی باشند. دستها باید کاملاً طبیعی و آناتومیک باشند و هیچ انگشت اضافه، انگشت ناقص یا فرم غیرطبیعی دست ایجاد نشود.
تمام نوشتههای فارسی که در تصویر وجود دارند باید واضح، صحیح، خوانا از نظر شکل حروف، راستبهچپ و بدون غلط املایی باشند. بهخصوص عبارتهای «بانک ملی ایران» و «روزنامه» باید دقیقاً با همین املاء نوشته شوند.
فرمت تصویر عمودی با نسبت تصویر ۲:۳ باشد.
این نسخه برای استفاده مستقیم بهعنوان پرامپت تولید تصویر مناسبتر است، چون علاوه بر ترجمه، بعضی عبارتهای انگلیسیِ تخصصی مثل 35mm color-film character و period authenticity را به شکل طبیعی و قابلفهم در فارسی منتقل کردهام، بدون اینکه جزئیات اصلی پرامپت حذف شود.
عکس عاشقانه دهه ۵۰ کنار برج آزادی:
از عکس یا عکسهای مرجع آپلودشده از هر دو فرد بزرگسال، بهعنوان تنها و انحصاری مرجع برای حفظ هویت آنها استفاده کن. چهره هر یک از افراد را دقیقاً مطابق عکس مرجع حفظ کن و هویت واقعی هر دو نفر کاملاً قابلشناسایی باقی بماند.
جنسیت، تناسبات و ساختار طبیعی صورت، رنگ طبیعی پوست، ویژگیهای مو و مدل کلی مو، سن ظاهری، نسبت قد بین دو نفر و تمام ویژگیهای ظاهری متمایز هر فرد را بدون تغییر حفظ کن.
هویت دو نفر باید کاملاً از یکدیگر جدا و مشخص باقی بماند. چهرههای آنها را با یکدیگر ترکیب نکن، جای چهرهها را عوض نکن، ویژگیهای صورت آنها را با هم میانگینگیری یا مخلوط نکن و هیچیک از چهرهها را از نو طراحی یا بازسازی نکن. هدف این است که هر دو فرد دقیقاً همان افرادی باشند که در عکسهای مرجع دیده میشوند.
یک پرتره عاشقانه، لطیف و در عین حال طبیعی از یک زوج جوان بزرگسال در تهران در اواسط دهه ۱۳۵۰ شمسی ایجاد کن. آنها در نزدیکی برج آزادی در کنار یکدیگر ایستاده باشند و برج آزادی بهعنوان یکی از عناصر اصلی پسزمینه، در پشت سر آنها دیده شود.
مرد یک کت جیر قهوهای، پیراهن طرحدار با یقه پهن و متعلق به سبک آن دوره، شلوار پارچهای خوشدوخت و یک ساعت مچی متناسب با دهه ۱۳۵۰ به تن داشته باشد.
زن یک پالتوی خوشفرم و متناسب با مد دهه ۱۹۷۰ میلادی بر تن داشته باشد که روی یک بلوز طرحدار پوشیده شده است. او شلوار دمپاگشاد به سبک همان دوره پوشیده باشد و یک کیف دوشی چرمی نیز همراه داشته باشد. موهای او به شکلی مرتب و ملایم و متناسب با مدلهای رایج آن دوران حالت داده شده باشد.
زبان بدن این دو نفر باید احساس صمیمیت و علاقه را به شکلی طبیعی منتقل کند؛ برای مثال با گرفتن آرام دست یکدیگر، لبخندهای طبیعی و تماس چشمی معمولی و صمیمانه. حالت بدن آنها نباید شبیه ژستهای اغراقشده عروسی یا عکسهای رسمی و مصنوعی باشد. تصویر باید بیشتر شبیه یک لحظه واقعی و صمیمی از زندگی یک زوج جوان در آن دوران به نظر برسد.
در فضای اطراف، خودروهای قدیمی پیکان و خودروهایی با ظاهر مشابه هیلمن، یک اتوبوس شهری، گلفروشها و عابران پیاده حضور داشته باشند. نور صحنه گرم و مربوط به زمان غروب آفتاب باشد و نور طلایی و طبیعی غروب فضای تصویر را ایجاد کند.
یک تابلوی کوچک مربوط به نام مکان در تصویر قرار بده که روی آن دقیقاً عبارت «خیابان ایران» نوشته شده باشد.
این عبارت باید بهصورت کاملاً صحیح و راستبهچپ به زبان فارسی نوشته شود و تایپوگرافی آن با سبک و ظاهر نوشتههای رایج در همان دوره تاریخی هماهنگ باشد.
هیچ متن خوانای دیگری در تصویر وجود نداشته باشد. تمام نوشتههای احتمالی روی تابلوها، خودروها، روزنامهها یا سایر عناصر محیط باید بهگونهای باشند که قابل خواندن نباشند؛ تنها متن خوانایی که اجازه داده میشود عبارت «خیابان ایران» است.
تصویر باید به شکل یک عکس فوقواقعگرایانه و با وضوح بسیار بالا تولید شود. هر دو چهره باید به یک اندازه واضح و شارپ باشند و هیچکدام نسبت به دیگری تار یا کمجزئیات نباشد.
دستها، انگشتان و آناتومی بدن هر دو نفر باید کاملاً طبیعی، دقیق و واقعی باشند. هیچ انگشت اضافه، انگشت ناقص، دست بدفرم یا تناسبات غیرطبیعی در تصویر ایجاد نشود.
جنس و بافت لباسها، چرم کیف، جیر کت، پارچهها، پوست و سایر مواد باید کاملاً طبیعی و واقعی به نظر برسند. بافت پوست باید طبیعی باشد و بیش از حد صاف، پلاستیکی یا مصنوعی نشود.
تصویر دارای عمق میدان سینمایی و ترکیببندی طبیعی و حرفهای باشد. نورهای طلایی و نرم غروب به شکل ظریف روی چهرهها و محیط دیده شوند و جلوهای گرم و طبیعی ایجاد کنند.
ظاهر کلی تصویر باید حالوهوای ظریف و باکیفیت فیلمهای رنگی ۳۵ میلیمتری را داشته باشد؛ بهگونهای که تصویر حس یک عکس تاریخی واقعی از همان دوران را منتقل کند، اما کیفیت آن بسیار بالا و حرفهای باشد.
نتیجه نهایی باید شبیه یک عکس قدیمی مربوط به دهه ۱۳۵۰ باشد که بهخوبی نگهداری شده و تقریباً بدون آسیب باقی مانده است؛ یعنی حالوهوای تاریخی و رنگ و نور عکسهای آن دوره را داشته باشد، اما کیفیت تصویر کاملاً واضح و سالم باشد.
در تصویر نباید هیچگونه تاری، رنگپریدگی، محوشدگی، خطوخش، لکه، پارگی، لبههای پاره یا آسیبدیده، دانههای شدید و بیش از حد فیلم، تغییر شکل چهرهها یا حروف فارسی ناقص و غیرطبیعی وجود داشته باشد.
چهرهها نباید دچار اعوجاج شوند و ویژگیهای هویتی هر دو فرد باید دقیقاً مطابق عکسهای مرجع باقی بماند. همچنین حروف فارسی، بهخصوص عبارت «خیابان ایران»، باید کاملاً درست، طبیعی و بدون تغییر شکل یا بههمریختگی نمایش داده شوند.
تصویر باید بهصورت عمودی و با نسبت تصویر ۲:۳ تولید شود.
نکته مهم در این پرامپت: عبارت «بهعنوان تنها و انحصاری مرجع هویت» تأکید میکند که مدل نباید چهره افراد را از منابع یا ویژگیهای دیگری حدس بزند؛ همچنین بخش «هویتها را ترکیب نکن، جابهجا نکن و میانگینگیری نکن» برای جلوگیری از مخلوط شدن چهره زن و مرد با یکدیگر در تولید تصویر است.
عکس دخترانه دهه ۶۰ در خیابان انقلاب:
از عکس مرجع آپلودشده بهعنوان تنها و انحصاری مرجع برای حفظ هویت زن بزرگسال استفاده کن. چهره او باید دقیقاً مطابق عکس مرجع و کاملاً قابلشناسایی باقی بماند. تناسبات و ساختار طبیعی صورت، رنگ طبیعی پوست، چشمها، ابروها، بینی، لبها، خط فک، خط رویش مو، سن ظاهری و تمام ویژگیهای متمایز چهره او را بدون تغییر حفظ کن.
هیچ ویژگی کلیشهای یا ظاهری که معمولاً بهصورت stereotypical برای یک زن خاص در نظر گرفته میشود به چهره او اضافه نکن. هویت واقعی او را تغییر نده و چهرهاش را از نو طراحی یا بازسازی نکن. هدف این است که فرد موجود در تصویر جدید، همان فرد موجود در عکس مرجع باشد.
یک پرتره فوقواقعگرایانه از او در خیابان انقلاب تهران در اواسط دهه ۱۳۶۰ شمسی ایجاد کن؛ تقریباً در فاصله سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۷، معادل حدود ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ میلادی.
لباس او باید کاملاً با پوشش و سبک رایج آن دوره هماهنگ باشد. او یک مانتوی بلند، گشاد و به رنگ زغالی تیره پوشیده باشد. یک روسری طرحدار نیز به شکلی طبیعی و متناسب با سبک پوشش زنان در دهه ۱۳۶۰ روی سر او قرار گرفته باشد. شلوار راسته، کفشهای ساده و یک کیف دوشی کاربردی نیز داشته باشد. یک ساعت مچی ساده و متناسب با فضای آن دوره نیز روی دست او دیده شود.
او دو جلد کتاب فارسی را در دست داشته باشد و در کنار ویترین یک کتابفروشی مکث کرده باشد؛ بهگونهای که صحنه طبیعی و شبیه یک لحظه واقعی از زندگی روزمره در خیابان انقلاب تهران در دهه ۱۳۶۰ به نظر برسد.
فضای خیابان باید شلوغ و کاملاً متناسب با تهران در دهه ۱۳۶۰ باشد. پیادهروهای پرتردد، ساختمانهای قدیمی با نمای بتنی، محلهای نمایش کتاب روی دیوار یا جلوی کتابفروشیها، تاکسیهای پیکان، خودروهای رنو ۵، یک اتوبوس شهری قرمز و کرمرنگ و عابران پیاده با لباسهایی متناسب با فضای اجتماعی و شهری ایران در دهه ۱۹۸۰ در تصویر حضور داشته باشند.
تمام جزئیات محیط باید از نظر ظاهری با تهران در آن دوره تاریخی هماهنگ باشند و از اضافه کردن عناصر مدرن و امروزی که با فضای دهه ۱۳۶۰ مطابقت ندارند خودداری شود.
تابلوی اصلی کتابفروشی باید دقیقاً عبارت «کتابفروشی» را نمایش دهد.
تابلوی خیابان نیز باید دقیقاً عبارت «خیابان انقلاب» را نشان دهد.
هر دو عبارت باید بهصورت صحیح، واضح و راستبهچپ به زبان فارسی نوشته شوند و شکل حروف و سبک تایپوگرافی آنها متناسب با نوشتههای دستی و تابلوسازی رایج در دهه ۱۳۶۰ میلادی باشد. تایپوگرافی باید ساده، طبیعی و محدود باشد و ظاهر مصنوعی یا مدرن نداشته باشد.
هیچ نوشته قابلخواندن دیگری در تصویر ایجاد نکن. نوشتههای روی کتابها، ویترینها، تابلوهای دیگر، خودروها یا سایر بخشهای محیط نباید قابل تشخیص یا خواندن باشند. عنوان کتابهایی که زن در دست دارد نیز باید بهصورت انتزاعی و غیرقابلخواندن نمایش داده شوند تا هیچ متن اضافی و خوانایی در تصویر ایجاد نشود.
تصویر باید مانند یک عکس حرفهای و فوقواقعگرایانه با وضوح بالا ثبت شده باشد. جزئیات چشمها باید کاملاً واضح و دقیق باشند و بافت طبیعی پوست بهخوبی دیده شود. بافت پارچه لباسها نیز باید واقعی باشد و حتی الیاف پارچه تا حد طبیعی قابل مشاهده باشند.
ساختمانها، خیابان، ویترین کتابفروشی، خودروها و سایر عناصر معماری و محیطی باید با جزئیات واقعی و متناسب با آن دوره تاریخی طراحی شوند.
نورپردازی باید طبیعی و متعادل و مربوط به نور روز باشد. رنگها تمیز، طبیعی و باکیفیت باشند و حالوهوای فیلمهای عکاسی رنگی باکیفیت دهه ۱۹۸۰ را تداعی کنند.
تنها مقدار بسیار کمی دانه فیلم یا Film Grain ظریف و طبیعی به تصویر اضافه شود تا حس عکس آنالوگ و تاریخی ایجاد شود. دانههای فیلم نباید شدید یا آزاردهنده باشند و نباید باعث کاهش وضوح تصویر شوند.
از ایجاد هرگونه تاری، کیفیت پایین، وضوح کم، خطوخش، لکه، رنگپریدگی، محوشدگی، لبههای آسیبدیده یا سایر آثار فرسودگی شدید عکسهای قدیمی خودداری کن.
دستها و انگشتان باید کاملاً طبیعی و از نظر آناتومی صحیح باشند. هیچ انگشت اضافه، انگشت ناقص، دست بدفرم یا حالت غیرطبیعی در دستهای او ایجاد نشود.
خودروها باید شکل و تناسبات واقعی داشته باشند و دچار تغییر شکل، کشیدگی یا اعوجاج نشوند. لباسهای افراد نیز باید با پوشش واقعی و فضای تاریخی دهه ۱۳۶۰ ایران هماهنگ باشند و هیچ لباس یا عنصر ظاهری متعلق به دورههای جدیدتر در تصویر دیده نشود.
تمام نوشتههای فارسی باید بهصورت صحیح و طبیعی نمایش داده شوند. از تولید حروف فارسی بههمریخته، ناخوانا یا بیمعنی، بهخصوص در عبارتهای «کتابفروشی» و «خیابان انقلاب»، جلوگیری کن.
چهره زن باید کاملاً مطابق عکس مرجع باقی بماند و هیچ تغییری در هویت، ویژگیهای اصلی صورت یا ظاهر قابلشناسایی او ایجاد نشود.
ترکیببندی تصویر باید عمودی و با نسبت تصویر ۲:۳ باشد.
عکس عاشقانه دهه ۶۰ در پارک ملت:
هویت هر یک از افراد را بهصورت کاملاً دقیق و جداگانه حفظ کن. جنسیت، ساختار و آناتومی طبیعی صورت، رنگ طبیعی پوست، سن ظاهری، ویژگیهای مو و مدل کلی مو، تناسبات بدن و تمام ویژگیهای متمایز و قابلشناسایی هر فرد باید بدون تغییر باقی بماند.
چهره دو نفر را با یکدیگر جابهجا نکن، با هم ترکیب نکن، ویژگیهای صورت آنها را با یکدیگر میانگینگیری نکن و چهره هیچکدام را زیباتر یا ایدهآلتر از ظاهر واقعیشان نکن. هر فرد باید دقیقاً همان هویتی را داشته باشد که در عکس مرجع دیده میشود.
یک پرتره عاشقانه، صمیمی اما ساده و بدون اغراق از یک زوج جوان بزرگسال ایجاد کن که در یک بعدازظهر پاییزی در اواخر دهه ۱۳۶۰ شمسی در پارک ملت تهران قدم میزنند.
فضای تصویر باید حس یک لحظه واقعی و طبیعی از زندگی روزمره یک زوج جوان در تهران در دهه ۱۳۶۰ را منتقل کند؛ نه یک عکس عروسی یا ژست عاشقانه اغراقشده.
علاقه و صمیمیت میان این دو نفر باید به شکلی طبیعی از طریق تماس چشمی، فاصله نزدیک هنگام قدم زدن و در دست گرفتن آرام دستهای یکدیگر نشان داده شود. حالت چهره و زبان بدن آنها باید آرام، طبیعی و باورپذیر باشد.
مرد یک کت چرمی تیره پوشیده باشد که روی یک پلیور یا بافتنی قرار گرفته است. او شلوار راسته و متناسب با فضای آن دوره به تن داشته باشد.
زن یک مانتوی بلند به رنگ زرشکی یا قرمز تیره، یک روسری طرحدار، کفشهای ساده و کاربردی و یک کیف کوچک چرمی همراه داشته باشد.
لباس هر دو نفر باید از نظر مدل، رنگ، فرم و جزئیات با پوشش شهری ایران در دهه ۱۹۸۰ میلادی، بهویژه اواخر دهه ۱۳۶۰ شمسی، مطابقت داشته باشد. لباسها نباید ظاهر امروزی یا مدرن داشته باشند و نباید هیچ عنصر مد معاصر در پوشش آنها دیده شود.
در محیط پارک، درختان بلند با برگهای پاییزی، نیمکتهای پارک، چراغهای قدیمی، خانوادههایی که در فاصله دور دیده میشوند و یک دکه کوچک فروش نوشیدنی یا خوراکی وجود داشته باشد.
در خارج از محدوده پارک و در پسزمینه، بخشهایی از خودروهای متعلق به آن دوره، از جمله پیکان و رنو ۵، بهصورت طبیعی و دور از سوژه اصلی دیده شوند.
یک تابلوی کوچک و ساده در ورودی یا بخشی از پارک قرار داشته باشد که روی آن دقیقاً عبارت «پارک ملت» نوشته شده باشد.
روی دکه نیز در صورت نیاز میتوان دقیقاً عبارت «چای» را نمایش داد.
فقط همین کلمات فارسی، یعنی «پارک ملت» و در صورت استفاده «چای»، اجازه دارند در تصویر بهصورت خوانا نمایش داده شوند. هر دو عبارت باید کاملاً صحیح، بدون غلط املایی، راستبهچپ و با سبک نوشتاری اصیل و متناسب با دهه ۱۳۶۰ شمسی طراحی شوند.
هیچ نوشته فارسی یا متن خوانای دیگری در تصویر ایجاد نکن. نوشتههای احتمالی روی خودروها، تابلوهای دوردست، بستهبندیها، دکه یا سایر عناصر محیط باید غیرقابلخواندن و صرفاً به شکل جزئیات بصری باشند.
هر دو چهره باید به یک اندازه واضح و شارپ باشند. هیچکدام از چهرهها نباید نسبت به دیگری تارتر، کمجزئیاتتر یا خارج از فوکوس باشند.
دستها و انگشتان هر دو نفر باید کاملاً طبیعی و از نظر آناتومی صحیح باشند. حالت دستها هنگام در دست گرفتن یکدیگر باید واقعی و بدون تغییر شکل یا نقص باشد. هیچ انگشت اضافه، انگشت ناقص، دست بدفرم یا ساختار غیرطبیعی در تصویر ایجاد نشود.
حالت چهرهها باید ظریف و طبیعی باشد و احساسات آنها بدون اغراق منتقل شود. از لبخندهای مصنوعی یا حالتهای بیش از حد نمایشی خودداری کن.
بافت لباسها، روسری، کیف چرمی، چرم کت و سایر مواد باید کاملاً واقعی و با جزئیات طبیعی نمایش داده شوند. بافت پوست نیز باید طبیعی باشد و جزئیات واقعی پوست حفظ شود؛ پوست نباید بیش از حد صاف، پلاستیکی یا مصنوعی به نظر برسد.
نورپردازی تصویر باید با نور نرم و طلایی بعدازظهر پاییزی انجام شود. نور خورشید باید به شکلی طبیعی روی چهرهها، لباسها و محیط پارک تأثیر بگذارد و فضای گرم و آرامی ایجاد کند.
تصویر باید دارای عمق میدان سینمایی باشد و در عین حال جزئیات اصلی سوژهها واضح و دقیق باقی بمانند.
کیفیت تصویر باید بالا و حرفهای باشد و رنگها حالوهوای تمیز و طبیعی عکسهای رنگی ثبتشده با فیلم ۳۵ میلیمتری را تداعی کنند.
تصویر باید حس یک عکس تاریخی واقعی از تهران در دهه ۱۳۶۰ را داشته باشد، اما با کیفیت بالا، وضوح مناسب و جزئیات کاملاً طبیعی تولید شود.
از ایجاد هرگونه تاری، خطوخش، لکه، افکت عکس رنگپریده یا فرسوده، نشت نور، دانههای شدید فیلم، تغییر شکل آناتومی بدن، لباسهای اشتباه یا متعلق به دورههای دیگر و حروف فارسی ناقص یا بههمریخته خودداری کن.
خودروها، ساختمانها، چراغها، نیمکتها و سایر عناصر محیط باید از نظر شکل و تناسبات واقعی باشند و هیچیک دچار کشیدگی، اعوجاج یا تغییر شکل غیرطبیعی نشوند.
در نهایت، تصویر باید بهصورت عمودی با نسبت تصویر ۲:۳ ساخته شود.
